9 juni 2016

Verbinding maken, heb je daar echt een bord voor nodig? Het heeft vandaag zeker geholpen, want ik heb weer veel mooie ontmoetingen gehad. Dat niet alle mensen hun oog gefotografeerd wilden hebben, zorgt voor minder foto’s vandaag, maar zeker niet voor minder mooie momenten.

IMG_20160609_110626Een meneer die naast me op de bank zat, vroeg mij “Wat heb je op dat bord staan?” En nadat ik het hem had laten lezen. “Wat wil je daar dan mee?”
Ik “Contact maken met mensen”
Hij “Ik woonde vroeger in een… dorp, daar groetten we elkaar gewoon. Heb je daar dan echt zo’n bord voor nodig, om contact te maken?”
Ik “Nee, op zich niet. Maar had u mij aangesproken als ik dit bord niet bij me had gehad?
Hij “Nee, dat niet. Maar dat hoeft toch niet met zo’n bord.”
Ik “Had u dan met iemand anders gesproken die hier op de bankjes zit te wachten?”
Hij “Nee, dan had ik met niemand gesproken”

De man had geen behoefte aan twee minuten in elkaars ogen kijken, maar een leuk gesprek volgde wel. En dat is precies mijn doel; verbinding. De techniek van twee minuten oogcontact heb ik gekozen omdat ik die zelf heel prettig en bijzonder vind, maar het blijft een manier. Boven alles gaat het mij om verbinding. Dus ook dat gesprekje, die knipoog, de glimlach, voor een seconde of tien minuten ben ik met iemand verbonden.
En dat allemaal dankzij mijn bord “Mag ik in jouw ogen kijken?”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *