Angst

“Misschien moeten wij ook maar met zo’n bord gaan zitten, dan zijn ze misschien niet meer bang voor ons” Deze opmerking van een Moslima afgelopen week raakte mij. Ik heb in haar ogen gekeken en wat een prachtige vrouw. Er was niets in haar energie, haar uitstraling wat ook maar enigszins bedreigend zou kunnen zijn. Blijkbaar kunnen mensen dus al bang zijn vanwege een uiterlijk, puur door vooroordelen die zijn gevoed door angst.

IMG_20160811_203228Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen angsten, zo had ik er een paar die ik moest overwinnen voordat ik de eerste keer voor Twee minuten verbinding ging zitten. En ik krijg ook wel eens de vraag of ik niet bang ben voor idioten als ik zo lang op het station zit. Er zit inderdaad wel eens een rare vogel tussen, maar bang ben ik niet. Ik zou ook niet goed weten waarvoor ik bang zou moeten zijn. Als je mensen in hokjes indeelt, dan geloof ik dat er in ieder hokje zo ontzettend veel mensen zijn met mooie intenties en dat er in ieder hokje ook een rotte appel te vinden is.

Heb ik dan geen vooroordelen over bepaalde hokjes? Natuurlijk wel, al vraag ik me wel eens af waar de grens ligt tussen een vooroordeel of wat een verwachting is, gebaseerd op ervaringen uit het verleden. Zo kwam er afgelopen week ook een man pal naast me op het bankje zitten. Hij was oud, hangerige kleding, onverzorgd, rook niet helemaal fris. Mijn hokjesgeest zou hem in de categorie “een zwervend bestaan” of “niet meer helemaal bij de geest” indelen. Hij leek niet geïnteresseerd in wat ik daar aan het doen was, het leek sowieso of hij weinig mee kreeg van de wereld om zich heen. Hij heeft een hele tijd zo bewegingloos gezeten, dat ik vanuit mijn ooghoeken wel een keer gekeken heb of hij misschien sliep.

Toen hij na een half uur op stond, zich tot mij wendde en mij met een zachte stem veel succes wenste met wat ik aan het doen was, voelde ik mij betrapt op mijn vooroordeel/verwachting. Ik had niet verwacht dat zo’n type geïnteresseerd was in wat er in zijn omgeving om ging en had ook de verwachting dat als zulke types iets zeggen, ze meestal kleingeld of iets dergelijks van je willen. En deze man bewees het tegendeel van mijn verwachting. Dus zelfs als er een hokje is, wat gebaseerd is op negatievere ervaringen, dan kunnen er nog zulke pareltjes tussen zitten.

Of we het willen of niet, onze geest stopt automatisch ervaringen in hokjes, het is vrijwel onmogelijk om dat te voorkomen. Aan de andere kant kunnen we zelf kiezen wat we vervolgens met deze hokjes doen. Vasthouden aan een indeling en laten leiden door angst of open blijven staan voor de pareltjes.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *