Voor mijn zoon

Eén van de belangrijkste redenen om Twee minuten verbinding te gaan doen en te blijven doen is mijn zoontje. Hij is nu vier. Mijn wens is dat hij in een wereld opgroeit waar grote mensen net zo open en nieuwsgierig de wereld tegemoet treden als een jong kind. Het probleem met vierjarigen is, dat ze nauwelijks leren van wat je ze vertelt. Mijn zoontje leert veel van wat ik doe en door het na te doen. Ik kan heel goed mopperen op alle misstanden in de wereld. Op die manier zal mijn zoontje ook leren om heel goed te mopperen.

mooisteZo wordt er ieder jaar zeven keer zoveel geld uitgegeven aan wapens en oorlog, dan dat er nodig is om de gehele wereldbevolking van voedsel te voorzien. Zeven keer! Als het militaire budget in 2017 niet besteed zou worden aan oorlog, zou iedereen tot en met 2023 voorzien zijn van voedsel. Denk je echt dat de gemiddelde burger nog wapens zou dragen als zijn familie goed gevoed is en vredig samenwoont met zijn buren?

Af en toe mopperen en protesteren is best lekker, zeker als het om politiek gaat. Maar toen ik op 9 november de verkiezingsuitslag van Amerika las, gebeurde wonderbaarlijk genoeg het tegenovergestelde. Ik mopperde niet. Het droeg juist bij aan mijn motivatie om door te blijven gaan met Twee minuten verbinding en ik schreef het volgende op mijn persoonlijk fb pagina: Misschien is Trump’s overwinning het beste dat ons kon overkomen. Pas als we stoppen om op wereldleiders te leunen, zullen we ons realiseren dat we het zelf moeten doen. Ik committeer me eraan om  verantwoordelijkheid te nemen voor een betere wereld, elke dag weer.

Sindsdien schrijf ik iedere dag een kort berichtje over mijn bijdrage aan een mooiere wereld. Daarbij moest ik wel een drempeltje over, want het voelt als borstklopperij. Toch vind ik het belangrijk om te delen; ik geloof oprecht dat de wereld al heel veel mooie kanten heeft, maar dat deze niet altijd zichtbaar zijn. Net zo verborgen als de behoefte aan verbinding. Als we allemaal inzien dat de wereld ook heel mooi is  en we echt open staan voor de mensen om ons heen, dan zijn we niet meer afhankelijk van wereldleiders. Dan leven miljoenen mensen niet meer in angst, omdat toevallig een tiental wereldleiders zoveel geld aan wapens uitgeeft. Er zal simpelweg niemand zijn die ze nog aan wil raken.

clipboard12Dat klinkt heel idealistisch en dat is het effect van woorden; het klinkt leuk, maar wat heb je er aan? Uiteindelijk zijn volwassenen niet veel anders dan een vierjarige. Wij leren ook nog steeds door te doen. Daarom zat ik vandaag weer op het station met mijn bord, met twee goede redenen; voor mijn zoontje, want als ik een wens heb voor een betere wereld, dan zal ik die zelf leven in plaats van afwachten tot anderen die creëren. En om iedereen de mogelijkheid te bieden om te ervaren dat verbinding er toe doet, dat zij er toe doen en ze te laten voelen dat ze het waard zijn gezien te worden.

Dankjulliewel voor de prachtige verbindingen vandaag.

Eén reactie

  1. Hi! Ik ben Sanne, die blonde krullenbol die vandaag (op Utrecht Centraal) naar je toe kwam om te vragen waar je mee bezig was 😉 ik kreeg een kaartje van je en zodoende ben ik op je site beland. Dit is het eerste waar ik op klik, en goh, wat een mooi stukje is dit. Ik wist helemaal niet van dat feitje over wat er met geld wordt gedaan (naar oorlog, terwijl je er een bevolking mee kunt voeden, echt bizar…)
    Ik wou dit even kwijt. Ook heel mooi dat je je zoontje zo wilt op voeden. Mooi, en logisch eigenlijk. Hij wordt zo vast een echte, lieve gentleman 🙂

    De volgende keer mag je in mijn ogen kijken!

    Kusjes, Sanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *