Vechten of trouwen

“Er is toch een oud gezegde dat je na intens oogcontact gaat vechten of gaat trouwen?” zei een man laatst tegen mij. Lachend antwoordde ik dat dat niet best zou zijn, want dan had ik al met meer dan duizend mensen moeten vechten en/of trouwen. En dat vind ik toch net iets te veel van het goede.

Hij is niet de eerste, er zijn meer mensen die ergens een keer gehoord of gelezen hebben dat je na twee minuten intens oogcontact verliefd op iemand wordt. Vaak vragen ze voorafgaand aan het oogcontact een beetje lacherig of ze toch niet verliefd gaan worden, de één omdat hij dat misschien juist graag zou willen en de ander omdat hij dat zeker wil voorkomen.

Waar komt het dan vandaan, dat je je na twee minuten verliefd kunt voelen? Natuurlijk bestaat liefde op het eerste gezicht, al heb je dan geen twee minuten nodig, een enkele seconde is genoeg. Maar dat is niet, waar ik het nu over heb. Ik denk zelf dat het komt, doordat je tijdens twee minuten oogcontact echt liefde kunt voelen, maar we in de Nederlandse taal en opvoeding een te beperkte woordenschat en referentiekader hebben om te benoemen wat er gebeurt.

Ja, ik kan intens liefde voelen en houden van de persoon tegenover me tijdens het oogcontact. En dat is precies waar onze taal en opvoeding tekort schieten; het is normaal om te houden van je familie, beste vriend of vriendin en je geliefde, je partner. Zomaar liefde voelen voor iemand die je nauwelijks kent, dat is toch een beetje gek, tenzij je verliefd bent. Doordat je rationele kant het fijn vindt om te kunnen verklaren wat er gebeurt, dan koppelt die dat plotselinge gevoel van liefde tijdens intens oogcontact dus aan verliefdheid, want dat is de enige omschrijving die in de buurt komt van wat je voelt.

Eigenlijk betekent het dat je rationele kant niet uit kan leggen wat er gebeurt en er ook geen andere woorden voor heeft. Dit is mijn uitleg; in die twee minuten kan ik vlinders voelen, in gedachten dansen, een magisch moment beleven, heel warm en vertrouwd samen zijn. Ik kan verliefde gevoelens hebben, zonder verliefd te zijn. Het gevoel is de uiting van intense blijdschap, de erkenning en herkenning van iets veel groters. Het is de herkenning van de bron van liefde waar we allebei deel van uitmaken en de erkenning wat voor liefdevol persoon die ander en ik allebei zijn.
Dat gaat voorbij verliefdheid.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *