5 mei – de verbindingen

De man die zijn zus tegenover mij plaats liet nemen. Natuurlijk zijn er vaker mensen die tegen een ander zeggen dat ze moeten gaan zitten, maar het zelf niet doen. Al begrijp ik dat ze het zelf te spannend vinden, toch vind ik het soms een beetje flauw. Tot die meneer en ik daarna kort oogcontact maakten en ik inzag waarom hij zijn zus had laten zitten. Hij staat liefdevol in het leven, houdt zo veel van haar en wenst uit de grond van zijn hart dat zij weer gelukkig kan zijn. Dag mooie meneer 😊

Dit was slechts één van de vele verbindingen op het bevrijdingsfestival in Zwolle. Onmogelijk om ze allemaal op te schrijven. Zeel verbindingen zijn ontzettend mooi, maar het is lastig in woorden uit te drukken wat die verbinding zo uniek maakt, terwijl die dat wel is. Het gevoel kent zo veel meer nuances van intens, liefdevol, plezierig, fijn en mooi dan mijn woordenschat. Terwijl dat wel is hoe ik in woorden de meeste verbindingen zou beschrijven. Dus hieronder een aantal die in woorden ook anders te omschrijven zijn.

Die prachtige jongen/jongeman op wie waarschijnlijk de meeste meiden van zijn klas verliefd zullen zijn. Natuurlijk speelt zijn uiterlijk daarbij mee, maar onbewust zullen ze aangetrokken worden door zijn hele mooie energie.

De enthousiaste groep jongeren die met veel plezier de verbinding met elkaar aan ging in een menselijke knoop. Want voor het festival had ik wat extra verbindingsactiviteiten meegenomen.

De wat oudere vrouw die meende dat ik de wereld niet vol vertrouwen en liefde tegemoet zal treden als ik haar leeftijd heb bereikt. Zij had immers al zo veel ellende gezien.

Het jongetje dat maar geen genoeg kon krijgen van het tekenen van zijn hand voor de Muur van verbinding en het liefst de hele middag handen was blijven tekenen, terwijl zijn grote zus met veel toewijding en plezier de meest kleurrijke hand op papier zette.

De jonge vrouw met wie ik een ongelooflijk liefdevol moment deelde, zo’n prachtige verbinding dat we allebei emotioneel waren. Het was zo intens dat ik vergat om te vragen of ik een foto van haar oog mocht maken. Het zou een mooie foto zijn geweest, het contrast tussen die liefdevolle, zachte uitstraling en de harde zwarte eyeliner erboven.

Het mooie jongetje dat met een gefocuste, open blik kwam zitten, waarna zijn zusje en broer ook de verbinding aan gingen. Bijzonder om te ervaren hoe ze een gezamenlijke liefdevolle basis delen en tegelijkertijd alle drie zo verschillend zijn.

En toen het podium. Wat stond ik daar hoog en klein voor een gigantische menigte. Als ik normaal op Utrecht Centraal zit met mijn bord om verbinding te maken, dan zijn er natuurlijk ook heel veel mensen. Maar nu, met die hele massa voor me, voelde ik me heel bloot en kwetsbaar. Gelukkig had een goede vriendin gezegd dat ik vooral moest denken dat de hele menigte naakt was. Toen kon ik weer lachen.

Wat was het mooi, om te mogen vertellen over verbinding. En nog mooier om het op dat grote podium ook te mogen doen;  de verbinding aan gaan met de presentator, terwijl veel mensen op het veld dat ook deden. Want echte vrijheid bereiken we niet met nog meer regels voor onze veiligheid, dat bereiken we met vertrouwen en daar hebben we verbinding voor nodig.

Ik ben heel dankbaar voor deze intense en mooie dag. Dankjulliewel voor deze ervaring.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *