130 dagen

Ik hou van de intimiteit van die momenten, slechts twee minuten waarin ik me echt met iemand verbonden voel. Samen in een eigen wereldje zitten midden op de Dam in Amsterdam, met iemand die ik daarvoor nog niet kende. Zonder verplichtingen, alleen het moment om van te genieten.

Terwijl ik de paar foto’s van vandaag downloadde, besefte ik me dat ik één vergeten foto had van Oudejaarsavond. De eerste van de vele ogen waar ik die avond in keek tijdens een Nataraj feest, waar wonderlijke verbindingen de afsluiting waren van 2017 en een prachtige start van 2018.

Toch kostte het me 130 dagen om mijn bord weer te pakken en nieuwe Twee minuten verbindingen aan te gaan. Wat hield me zo lang tegen? Zeker mijn baan als consultant, de vele tijd die ik met mijn zoon doorbreng, verhuizen… Maar toch, alles bij elkaar opgeteld is dat niet het antwoord waarom ik geen tijd had om iets te doen waar ik zo veel van hou.

Hoewel ik het toch een beetje spannend vond om na al die tijd weer met mijn bord te gaan zitten, heb ik er van genoten: de zielsverbinding met de Nederlandse dame die besefte dat ons leeftijdsverschil er niet toe deed; de prachtige Deense man die een persoonlijk verhaal deelde over zijn ouders: de nieuwsgierigheid van de Amerikaanse jongeman. Om er een paar te noemen.

Dankjewel voor iedereen die ik vandaag heb ontmoet, ook voor de mensen met wie ik  “slechts” een glimlach uitwisselde. En een speciaal dankjewel voor de openhartige mensen met wie ik intens verbonden was en waarvan ik mocht zien wat voor prachtige persoon ze zijn.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *